Η αφίδα του κρεμμυδιού, Myzus ascalonicus, είναι ένα εξαιρετικά πολυφάγο είδος. Τρέφεται με τους χυμούς διαφόρων καλλιεργειών όπως τα κρεμμύδια, οι φράουλες, το μαρούλι, η κράμβη, οι πατάτες καθώς και με τους χυμούς πολλών καλλωπιστικών φυτών. Η αφίδα του κρεμμυδιού είναι ένα ευρέως διαδεδομένο είδος στην Ευρώπη.
Όταν η αφίδα του κρεμμυδιού τρέφεται με τους χυμούς φράουλας τότε προκαλείται μια ισχυρή αντίδραση στο φυτό-ξενιστή. Τα προσβεβλημένα φυτά καθίστανται σε μεγάλο βαθμό καχεκτικά όταν αρχίζει η ανάπτυξή τους την άνοιξη. Οι μίσχοι κονταίνουν και τα φύλλα συστρέφονται. Επηρεάζονται επίσης τα άνθη, οι καρποί παραμένουν μικροί σε μέγεθος και η απόδοση μειώνεται.
Σε βολβούς και ασκαλώνια, οι αφίδες εμφανίζονται συχνά στο τέλος της περιόδου προκαλώντας δυσμορφία των νέων φυτών.
Οι αφίδες έχουν πολύπλοκο βιολογικό κύκλο με πτερωτές και άπτερες μορφές ενηλίκων και μια μεγάλη ποικιλία στο χρώμα. Στα θερμοκήπια, η αναπαραγωγή πραγματοποιείται και με παρθενογένεση, με τα μη γονιμοποιημένα ζωοτόκα θηλυκά να συνεχίζουν να παράγουν νέες γενιές θηλυκών. Οι αφίδες αλλάζουν δέρμα τέσσερις φορές πριν φτάσουν στο ενήλικο στάδιο. Με κάθε έκδυση ρίχνουν το δέρμα τους και αυτό προδίδει την παρουσία τους στην καλλιέργεια.
Οι άπτερες θηλυκές αφίδες του κρεμμυδιού είναι 1,1-2,2 mm σε μήκος και έχουν λαμπερό καστανοπράσινο έως κίτρινο χρώμα. Τα πόδια και οι κεραίες τους είναι ανοιχτόχρωμα εκτός από τα άκρα των κεραίων και τους ταρσούς. Τα σιφώνια είναι κοντά και διογκωμένα στις άκρες.
Η αφίδα του κρεμμυδιού δεν διαχειμάζει σε άλλο φυτό-ξενιστή για διαχείμαση και δεν υπάρχει σεξουαλικό στάδιο στον βιολογικό κύκλο της. Δεν παράγονται αυγά. Η αφίδα Myzus ascalonicus είναι ανθεκτική στο κρύο και διαχειμάζει σε προστατευμένα σημεία και σε θερμοκήπια. Μπορούν να δημιουργήσουν μεγάλο πληθυσμό ακόμα και το χειμώνα και νωρίς την άνοιξη, όταν οι θερμοκρασίες είναι ακόμα χαμηλές. Οι πτερωτές μορφές αναπτύσσονται και μετακινούνται σε άλλες καλλιέργειες έως τον Ιούνιο.